Οι Μπλε Όρη: ένα αγωνιστικό γήπεδο για canyoners

Έχετε ποτέ δει κανιονίστες στα Μπλου Μάουντενς (Blue Mountains) της Νέας Νότιας Ουαλίας; Αυτούς που φορούν μουντζούρες και τρέχουν από το μονοπάτι για να ακολουθήσουν τα ίχνη ενός τρελού ρεματιού; Κουβαλούν, πηδούν, σκαρφαλώνουν, κολυμπούν, κινούνται πάνω σε βράχους και κατεβαίνουν με σχοινί για να ξεπεράσουν εμπόδια, συνδυάζοντας δεξιότητες αναρρίχησης και πλοήγησης για να διασχίσουν λιπαρές σχισμές και πλημμυρισμένες φαράγγες.

---

Το κανιονίζινγκ μπορεί να είναι φυσικά απαιτητικό και μερικές φορές τρομακτικό. Γιατί λοιπόν να το κάνεις; Γιατί είναι η πιο διασκεδαστική δραστηριότητα που θα κάνεις φορώντας μουντζούρα τόσο μακριά από την θάλασσα. Και πιο σημαντικό, η γεωλογία – που δεν θα δεις από οποιοδήποτε τυχαίο μονοπάτι στο δάσος – είναι απλά εντυπωσιακή.

Ως ο τελευταίος πρόσληψης στο CamperMate HQ (και ένας που πιθανότατα έπρεπε να αποδείξει την αγάπη του για το εξωτερικό), μου δόθηκε η ευκαιρία να πάω στα Μπλου Μάουντενς (Blue Mountains) για να βρω την απάντηση: το κανιονίζινγκ αξίζει τον θόρυβο;

Πηγή εικόνας: Jake Anderson

Ο Τζιλ Τάττον (Gill Tutton) από την Blue Mountains Adventure Company (BMAC) οδηγεί την ομάδα μας των έξι ατόμων. Ξέρει πώς να φτιάξει μπισκότα από άγρια σιτάρι, είναι πιστοποιημένος χειριστής φιδιών και μπορεί να αναγνωρίσει έναν καβούρι σε ένα ρεματιό από δέκα βήματα. Επίσης, συχνά καλείται να σώσει κρεμασμένους αναρριχητές, οπότε ναι – είμαστε περισσότερο από ευχαριστημένοι να βάλουμε τη ζωή μας στα χέρια ενός Outdorian.

Μας πηγαίνει βαθιά στο Εθνικό Πάρκο Γουόλλεμι (Wollemi National Park) στο Σιπ Ντιπ (Sheep Dip) και στο Ρόκι Κρικ (Rocky Creek); δύο δημοφιλή αρχάριες φαράγγες που συνδέονται με μια λουτσεριά βροχερή δασική βόλτα. Δεν κατεβαίνουμε με σχοινί σήμερα, οπότε η αλγή, φαίνεται, θα είναι η πιο πιθανή μας συντροφιά.

«Προσπαθήστε να πατήσετε στα κίτρινα μέρη του βράχου» είναι η οδηγία. Και σύντομη είναι. Αν και υπάρχει ένα ποίημα για να μας βοηθήσει να θυμόμαστε. «Κάφε, κάτω, πράσινο, κακό, κίτρινο, χαλασμένο». Στο ποίημα τα πόδια μας εμπιστεύονται!

Και έτσι ξεκινάμε, χτυπώντας μέσα από το δάσος με τα κράνη, τις ζώνες και τις μουντζούρες μας πριν βουτσάκουμε στο πρώτο από τα πολλά σκοτεινά, κρύα λιμνάκια.

Αν και δεν έχει τη δραματικότητα των βαθύτερων φαραγγιών της περιοχής, το Σιπ Ντιπ (Sheep Dip) έχει ολισθήσεις με το πρόσωπο μπροστά και άλματα στο νερό για μέρες, συμπεριλαμβανομένου ενός τρομακτικού άλματος έξι μέτρων όπου πέφτηκαν περισσότερα από μερικά F-bombs. (Λένε ότι είναι προαιρετικό, αλλά είναι πραγματικά; Όταν η εναλλακτική είναι να φαίνεσαι ντροπαλός;) Όπως το νερόπαρκο της φύσης, αυτό είναι όπου πηγαίνει η παρέα των κανιονιστών για μια καλή διασκέδαση - και "Freezefest", όπως ακούμε, αν είσαι αρκετά τρελός για να ξεγυμνώσεις τον Ιούλιο.

Αυτές είναι ονόματα τόπων, επιχειρήσεων και πάρκων. Μεταγράψτε κάθε ένα στην ελληνική γλώσσα σύμφωνα με τη συνήθη χρήση της ελληνικής και δώστε την αρχική αγγλική μορφή την ΠΡΩΤΗ φορά που εμφανίζεται – έτσι ένας αναγνώστης μπορεί να διαβάσει το όνομα και να το αναζητήσει. Μην τα αφήνετε ως αδιάσπαστο λατινικό κείμενο και μην μεταφράσετε την έννοιά τους:

Πηγή εικόνας: Jake Anderson

Προσεγγίζουμε την αρχή του Ρόκι Κρικ (Rocky Creek) – μια γνωστή ψυχρή στενότητα και μία που αργότερα θα την αντιστρέψουμε – όταν ο Γκιλ (Gill) βάζει ένα πόδι στο πρησμένο επίπεδο του νερού και λέει απρόσεκτα, «και αυτό θα το κάνει πιο ενδιαφέρον για εσάς.»

Αναφέρεται σε μια τρύπα γνωστή ως το «πλυντήριο», και φαίνεται ιδιαίτερα ζωντανή μετά από 30 χιλιοστά βροχής τη νύχτα. Αυτό, ο δρόμος προς τα κάτω, νομίζω ότι θα συμφωνήσετε, έχει ένα όνομα που δεν χρειάζεται περαιτέρω περιγραφή.

Στρίβοντας πάνω από τον καταρράκτη, ψάχνοντας για σημεία υποστήριξης και πιάνοντας ό,τι είναι μέσα στην εμβέλεια (συμπεριλαμβανομένου του άνω μηρού του οδηγού μας, συγγνώμη!), δεν μπορώ να μην θυμάμαι ότι η εξερεύνηση των βαθύτερων και στενότερων περιοχών ενός ποταμού απαιτεί αρκετή γνώση και λίγο θάρρος.

Η πλοήγηση και η τεχνική των σχοινιών είναι οι δύο δεξιότητες που χρειάζεται κάθε αρχηγός ομάδας, οπότε αν είστε νέοι στο άθλημα, πάρτε έναν οδηγό. Ακόμη και μη τεχνικά κανιόνια μπορούν να είναι δύσκολα. Λιπαρές ανεβάσεις και κουραστικές ανεβάσεις είναι πιο δύσκολες όταν είστε κρύοι και μεταφέρετε γύρω στα 10 κιλά εξοπλισμού. Η ευκινησία μπορεί επίσης να επηρεαστεί όταν τα δάχτυλά σας είναι κρύα και σκληρά. Τα μούντερς με θερμικά ενδύματα κάτω από αυτά λειτουργούν θαυμάσια για να σας κρατήσουν ζεστούς και να μειώσουν τον κίνδυνο υποθερμίας, αλλά ακόμη και έτσι, οι υγρές εκδρομές κανιονισμού δεν θα τρέξουν συνήθως μετά τον Απρίλιο.

Πηγή εικόνας: Jake Anderson

Ως και με όλες τις περιπέτειες όμως, κανένας κίνδυνος δεν παραμένει ανεπιβραβευτός. Και ο Γκιλ έχει αποθηκεύσει το καλύτερο για το τέλος. Μετά από μερικές βαθιές, σκοτεινές κολύμπι και μια ολίσθηση από μια καταρράκτη, περπατάμε σε αυτό που θεωρεί «πρωτότυπο κανιόνι». Οι φωτογράφοι, πρέπει να σημειωθεί, κάνουν μεγάλες προσπάθειες για να φωτογραφίσουν εδώ, και μας υπενθυμίζουν να διατηρήσουμε τη μπαταρία της κάμερας μας.

Έχει δίκιο, φυσικά. Μακριά από την δράση των καταρρακτών, η αδρεναλίνη υποχωρεί και η εκδρομή μας παίρνει μια ήσυχη, ατμοσφαιρική στροφή. Περπατάμε και πλανόμαστε προς τα κάτω στο στρεβλωμένο χάσμα, περιτριγυρισμένο από ψηλά, κυματιστά τοιχώματα που σταγώνουν από βρύα και φτερούγες.

Ήλιος κάνει κάτι εδώ που θέτει το ερώτημα – είναι αυτό ένα φαράγγι ή ένας καθεδρικός ναός; Και γιατί ακούω ξαφνικά την Ένια; Ναι, θα μπορούσα να μείνω εδώ για λίγο.

Το νερό, αποφασίζω τότε και εκεί, είναι ο καλύτερος γλύπτης της φύσης, αν και όχι ο πιο αποτελεσματικός. Αλλά η δημιουργία οποιουδήποτε έργου τέχνης χρειάζεται χρόνο. Εξόρυσσοντας τον βράχο για εκατομμύρια χρόνια, οι παραπόταμοι των Μπλού Μόντενς (Blue Mountains) έχουν αργά αλλά σίγουρα δημιουργήσει μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα και μοναδικά γεωλογικά χαρακτηριστικά της Αυστραλίας – και ο Rocky Creek (Ρόκι Κρικ) είναι μόνο ένας από τους πολλούς.

Καλύπτοντας σχεδόν 270.000 εκτάρια γης, το φρούριο των οροπεδίων και των κοιλάδων της Σίδνεϊ, ηλικίας 50 εκατομμυρίων ετών, φιλοξενεί εκατοντάδες γνωστά φαράγγια και αμέτρητα άλλα που δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί ή μπορεί να μην ανακαλυφθούν ποτέ. Όσον αφορά την αφθονία και τη ποικιλία των φαραγγιών, δεν υπάρχει άλλο μέρος στην Αυστραλία που πλησιάζει. Κανένας θαύμα που οι ομάδες εξερεύνησης είναι συχνά στην αναζήτηση της επόμενης μεγάλης ανακάλυψης που μπορούν να βάλουν ένα χρωματιστό όνομα και να σηκώσουν τη (βρεγμένη) σημαία τους. Rocky McRockface (Ρόκι ΜακΡόκφεις) κάποιος;

Πηγή εικόνας: Jake Anderson

Το κανιονίζινγκ είναι η πιο δημοφιλής δραστηριότητα του BMAC, λέει ο Gill, εν μέρει επειδή καλύπτει τόσο πολλά κουτιά.

«Οι άνθρωποι θέλουν να πάνε σε ένα απομονωμένο μέρος των Μπλού Μόντενς (Blue Mountains) μακριά από τους όχλους, να δουν μοναδικά τοπία και επίσης να πάρουν μια αίσθηση από τις καταβάσεις με σχοινιά.»

«Υπάρχει ένα ευρύ φάσμα εύκολων φαραγγιών που διαρκούν μόνο λίγες ώρες, μέχρι και κολοσσιαίες μέρες 18 ωρών ή πολυήμερες εκδρομές όπου μεταφέρετε αρκετές προμήθειες για μια εβδομάδα. Αν μπορείτε να ανεβαίνετε και να κατεβαίνετε σκάλα με άνεση και να απολαύσετε το περπάτημα στο δάσος, υπάρχουν φαράγγια για εσάς.»

Ο The Grand Canyon Track (Γκραντ Κάνιον Τρακ) και το πιο απομονωμένο Wolgan View Canyon (Γουλγκάν Βιου Κάνιον) βρίσκονται στο εύκολο άκρο της κλίμακας. Μια βαθμίδα πάνω είναι το δημοφιλές Empress Canyon (Εμπρέσ Κάνιον) που απέκτησε τη φήμη του χάρη σε μια δραματική καταβάση με σχοινιά από ένα καταρράκτη 30μ.

Χάσατε την εποχή; Ξηρά φαράγγια όπως το Tigersnake (Τάιγκερσνέικ) (με μια αισθητή 27μ ελεύθερη καταβάση) σημαίνει ότι δεν είστε απαραίτητα περιορισμένοι στην εξερεύνηση μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες. Και αν είστε αρκετά έμπειροι και θέλετε την πρόκληση, το BMAC οργανώνει επίσης προσκλήσεις μόνο για τα πιο έμπειρα μέλη; μεγάλες, εξαντλητικές μέρες όπου οι προηγμένες δεξιότητες καταβάσεων και η στρατιωτική αποτελεσματικότητα είναι προαπαιτούμενα.

Μα, πριν φύγεις – τι γίνεται με εμάς, που σταθμεύουμε μέχρι τη μέση στο ποτάμι του Ρόκι Κρικ (Rocky Creek); Ναι, η απλούστερη έξοδος είναι να βγούμε από τον ίδιο τρόπο που μπήκαμε.

Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να μπει ξανά στην πλυντήρια για μένα.

---

Κάνουμε κανιόνινγκ ως επισκέπτες της Blue Mountains Adventure Company (BMAC). Η BMAC ειδικεύεται σε αλεξίπτωτα, ανάρτηση, κανιόνινγκ και περιπάτους περιπέτειας στην Περιοχή Παγκόσμιας Κληρονομιάς των Μεγάλων Βουνών της Νέας Νότιας Ουαλίας (Greater Blue Mountains World Heritage Area), και διοργανώνει εργαστήρια φωτογραφίας στο Ρόκι Κρικ (Rocky Creek) με τον Τζέικ Άντερσον.