
Η Νούλαμπορ Πλέιν (Nullarbor Plain), με το μεγαλύτερο τμήμα ευθείας οδού στην Αυστραλία, είναι κάτι που μάθαμε στο γεωγραφικό μάθημα του δημοτικού και είναι διάσημη στην αυστραλιανή λαογραφία. Ως μαθητής του δημοτικού, φανταζόμουν ότι ήταν κάτι ανάμεσα στην Μεγάλη Αμμοθίνια Έρημο (Great Sandy Desert) και την έρημο Σαχάρα, με γιγάντια αμμοθίνια και χωρίς πολιτισμό για χιλιάδες χιλιόμετρα. Τώρα που έχουμε διασχίσει την Νούλαμπορ Πλέιν (Nullarbor Plain) εμείς οι ίδιοι, ξέρουμε ότι οι παιδικές μου φαντασιώσεις ήταν πολύ διαφορετικές από την πραγματικότητα.

Από την πλευρά της Δυτικής Αυστραλίας (From the Western Australian), η διασχίση της Νούλαμπορ Πλέιν (Crossing the Nullarbor) ξεκινά από το Νόρσμαν (Norseman), που βρίσκεται περίπου 200 χιλιόμετρα βόρεια του Εσπεράνς (Esperance) και τελειώνει στο Σέντουνα (Ceduna) στη Νότια Αυστραλία. Η συνολική απόσταση μεταξύ των δύο είναι περίπου 1200 χιλιόμετρα, με ασφαλτόδρομο ολόκληρο τον δρόμο και μια σειρά από σταθμά για καύσιμα. Τα περισσότερα από τα οκτώ σταθμά προσφέρουν καταλύματα, φαγητό για φορτηγά και μερικά βασικά προμήθειες, με μερικά να έχουν και πλήρη εστιατόρια και μπάρ. Δεν είναι ακριβώς ταξίδι σε υπεραπομακρυσμένη έρημο, αλλά αρκετά μακριά για να απαιτεί κάποια προετοιμασία πριν ξεκινήσετε.

Τι είναι πραγματικά η Νούλαμπορ Πλέιν (Nullarbor Plain); Η γη είναι πιο μεταβλητή από ό,τι περίμενα, αν και με εξαίρεση τις βραχώδεις ακτές του Μπάιτ (Bight), δεν είναι η πιο εικόνα της ομορφιάς.
Η πρώτη ημέρα του ταξιδιού μας είδαμε να οδηγούμε από το Νόρσμαν (Norseman) σε ένα δωρεάν στρατόπεδο λίγο μετά το Μπαλαντόνια (Balladonia) μέσα από την "Αριδή Έρημο Δάσος" (Arid Desert Woodland), που είναι ένα από τα παλαιότερα και πυκνότερα δάση του κόσμου. Φαίνεται πολύ σαν πυκνή βλάστηση με μικρά δέντρα και πολλά φυτά. Σταματήσαμε σύντομα στο σταθμό του Μπαλαντόνια (Balladonia roadhouse) για καύσιμα και ζεστά τσιπς και μας άρεσε να δούμε το κομμάτι απορρίμματος του Skylab στο στέγασμα. Η "90 Μίλια Ευθεία" (Mile Straight) αρχίζει γύρω από το Μπαλαντόνια (Balladonia) και παρά τις προθέσεις μου να πάρουμε μια οικογενειακή φωτογραφία μπροστά από την πινακίδα, ήρθε πάνω μας πριν το καταλάβουμε και πέρασαμε από την πινακίδα χωρίς να μπορέσουμε να σταματήσουμε. Τυχερά υπάρχει μια και στις δύο άκρες της ευθείας.

Η δεύτερη ημέρα μας είδαμε να τελειώνουμε το 90 Μίλι Στρέιτ (Mile Straight), με μια γρήγορη στάση για φωτογραφία στο σήμα και μετά την πρώτη στροφή μετά από πολύ καιρό. Υπάρχει ένα σπήλαιο στο Καϊγκούνα (Caiguna), ωστόσο καθώς αγωνιζόμασταν με ανέμους 50 χλμ/ώρα και ήδη κινούμασταν πολύ αργά δεν σταματήσαμε. Πέρασαμε επίσης ευθεία από το Κόκλεμπίντι (Cocklebiddy) παραλείποντας τη μορφή του Βράχου της Εκκλησίας (Chapel Rock), το Εύρεμα Πτηνών του Εύρε (Eyre Bird Observatory) και τους Βράχους Μπάξτερ (Baxter Cliffs) καθώς ο άνεμος ήταν απλά τρομερός.
Το τοπίο άλλαξε από πυκνή βλάστηση σε πιο ανοικτές ερημικές περιοχές, αν και περνούσαμε ακόμα από τμήματα με μεγαλύτερα δέντρα. Καθώς η αργή οδήγηση συνεχιζόταν, η εξοχή φαινόταν πολύ επίπεδη και λίγο μονοτονική και τα παιδιά μας το ονόμασαν την “Νούλαμπορινγκ Πλέιν” (Nullaboring Plain).

Έπρεπε να οδηγούσαμε σε μια επίπεδη πεδιάδα κοντά στη στάθμη της θάλασσας, αλλά όταν φτάσαμε στο Πέρασμα Ματούρα (Madura Pass) κατάλαβα ότι λάθος. Αυτό το πέρασμα, που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα ανατολικά του σταθμού Ματούρα (Madura roadhouse), βρίσκεται στην κορυφή ενός οροπέδιου με εκπληκτικές θέα προς την πεδιάδα Ρο (The Roe Plain) προς τον Νότιο Ωκεανό (Southern Ocean).
Η πεδιάδα Ρο (The Roe Plain) είναι μεγάλη, επίπεδη, με χαμηλά φυτά και μοιάζει με την αφρικανική σαβάνα. Υπάρχει μια στάση αναψυχής στην κορυφή του περάσματος που είναι τέλεια για φωτογραφίες. Κατασκηνώσαμε εκείνη τη νύχτα σε ένα δωρεάν καμπίνγκ στην πεδιάδα Ρο (The Roe Plain) και μας έκπληξε να βρούμε πολλά κελύφη στη γύρω περιοχή. Φαίνεται ότι αυτή η πεδιάδα ήταν κάποτε μέρος του πυθμένα της θάλασσας.
Το δωρεάν καμπίνγκ ήταν ένα που παρέχεται από την κυβέρνηση της Δυτικής Αυστραλίας (WA), με άφθονο χώρο, πολλά τραπέζια πικνίκ και καλύτερα από όλα τουαλέτες (long drop). Είμασταν εντυπωσιασμένοι με το πόσα σημεία αναψυχής παρέχονταν κατά μήκος του δρόμου. Δεν όλα είχαν τουαλέτες, αλλά αν είστε αυτοεξυπηρετούμενοι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι δεν υπάρχει έλλειψη τόπων για να καμπάρετε ή να σταματήσετε για ένα τσάι.

Την τρίτη ημέρα ο άνεμος τελικά αποφάσισε να είναι ευγενικός μαζί μας και στράφηκε κατά 180 μοίρες, τώρα μας ωθούσε προς τα εμπρός. Η πεδιάδα του Ρου (The Roe) τελειώνει καθώς περνάτε από το Μουντραμπίλλα (Mundrabilla) και πηγαίνετε προς τα πάνω από το πέρασμα της Ευκλά (The Eucla) πίσω στην απόκρημνη περιοχή. Σταμάτησαμε για καύσιμα στην Ευκλά (Eucla), η οποία είναι η τελευταία πόλη στην πλευρά της Δυτικής Αυστραλίας (Western Australia) του συνόρου Δυτικής Αυστραλίας/Νότιας Αυστραλίας (WA/SA).
Το σταθμό καυσίμων έχει ένα ωραίο ξενοδοχείο/μοτέλ, χώρο καραβάνας, μουσείο και παιδική χαρά. Τα παιδιά μας αγάπησαν την παιδική χαρά "παλαιού τύπου" με το μεταλλικό σκάλο και το αλεξίπτωτο και επίσης το Κήτη του Λιούιν (Leeuwin Whale), το οποίο είναι ένα μεγάλο κονκρέτο κήτη που χρηματοδοτήθηκε από το τουριστικό συμβούλιο της Αλμπάνι (Albany). Τα ερείπια του τηλεγραφικού σταθμού της Ευκλά (The Eucla Telegraph) βρίσκονται επίσης σε μικρή απόσταση από το σταθμό καυσίμων.

Το επόμενο σταθμό ήταν το χωριό του συνόρου. Υπάρχει αυστηλή έλεγχος καραντίνας στο σύνορο καθώς εισέρχεστε στην Δυτική Αυστραλία (Western Australia). Οι αξιωματικοί καραντίνας θα ελέγξουν το αυτοκίνητο σας, τις ψυγείες σας και τα ντουλάπια σας για φρέσκα φρούτα και λαχανικά και άλλα αντικείμενα όπως μέλι. Ελέγξτε τον σχετικό ιστότοπο της κυβέρνησης για πληροφορίες σχετικά με τους περιορισμούς καραντίνας. Εισερχόμενοι στη Νότια Αυστραλία (South Australia) δεν ελέγχονται στο σύνορο, ο πρώτος έλεγχος καραντίνας της Νότιας Αυστραλίας (South Australia) βρίσκεται στο Σέντουνα (Ceduna).
Σταμάτησαμε στο σταθμό καυσίμων του χωριού του συνόρου και πήραμε την ευκαιρία για μια φωτογραφία με το γιγάντιο κάνγκουρο που κρατά βεγέμιτ. Δεν είναι κάθε μέρα που βλέπεις ένα από αυτά!

Οδηγώντας προς τα εμπρός στην Νότια Αυστραλία (South Australia) θα έχετε την πρώτη ευκαιρία να δείτε τις βραχώδεις ακτές του Μεγάλου Αυστραλιανού Κόλπου (Great Australian Bight). Υπάρχουν αρκετές σημειογραφημένες θέσεις φωτογραφίας – με χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων – για θέαματα των βραχώδων. Οι βραχώδεις ακτές είναι πραγματικά εντυπωσιακές και όλα όσα ελπίζα ότι θα ήταν. Στην πρώτη μας στάση φωτογραφίας δεν υπήρχαν φράγματα και δεν μπορούσαμε να πλησιάσουμε πολύ κοντά στην άκρη καθώς οι άνεμοι ήταν ακόμα τόσο ισχυροί που σκέφτηκα ότι θα με πετάξει. Η θέα ήταν εκπληκτική!
Η δεύτερη στάση μας στα βράχια είχε ένα φραγμένο μονοπάτι προς ένα σημείο για περισσότερες φανταστικές φωτογραφίες. Λόγω της δύναμης του ανέμου και της υποσκάφησης των βράχων, ήμασταν περισσότερο από ευχαριστημένοι που υπήρχαν κάποιες φράξεις στη θέση τους.

Ο σχεδιασμός μας ήταν να κουβαλάμε τα σκηνικά μας στα βράχια για τη νύχτα. Ήταν ένα στοιχείο της λίστα με τα όνειρα και κάτι που περίμενε με ανυπομονησία. Όλοι έχουμε δει φωτογραφίες ανθρώπων που το κάνουν και φαίνεται υπέροχο, ωστόσο με τον άνεμο τόσο δυνατό και το καιρό κρύο και δυσάρεστο, αποφασίσαμε ότι δεν θα ήταν μια καλή επιλογή. Συνεχίσαμε τον δρόμο μας ελπίζοντας να βρούμε ένα προστατευμένο χώρο για να κουβαλάμε τα σκηνικά μας για τη νύχτα, το οποίο ήταν πιο εύκολο να πει κανείς παρά να κάνει.
Ύστερα από λίγο, βρήκαμε την έξοδο για το κέντρο παρατήρησης φαλαινών της Κεφαλής του Κόλπου (Head of Bight). Το κέντρο λειτουργεί από το Aboriginal Lands Trust (Επιτροπή Γης των Αβορίγινων) και βρίσκεται στα βράχια του Μπούντα (Bunda), με υπέροχες θέασεις του Κόλπου και, πιο σημαντικά, πολλές ευκαιρίες παρατήρησης φαλαινών. Η περιοχή είναι αναπαραγωγικό έδαφος για τα Southern Right Whales (Νότια Φάλαινες Δεξιάς) (Μάιος – Οκτώβριος) και το κέντρο εγγυάται ότι θα δεις μια φάλαινα αν επισκεφθείς την κορυφαία περίοδο μεταξύ του Ιούνιου (June) και του Αυγούστου (August).
Καθώς συνεχίζαμε την αναζήτηση μας για ένα προστατευμένο χώρο για να κουβαλάμε τα σκηνικά μας, περάσαμε από την Τρελές Πεδιάδα (Treeless Plain), η οποία είναι μια περιοχή χωρίς δέντρα καθόλου, ξεκινώντας κοντά στο σταθμό του Νούλαρμπορ, συμπεριλαμβάνοντας την έξοδο για την Κεφαλή του Κόλπου και συνεχίζοντας για περίπου 20 χιλιόμετρα. Τελικά βρήκαμε μια άλλη στάση αναψυχής στο 222km peg κοντά στο Γιαλάτα (Yalata), προστατευμένη και με πολλά δέντρα αλλά αρκετό χώρο.

Η τελευταία μας μέρα διασχίζοντας το Νούλαρμπορ μας είδε να ανεφοδιάζουμε καύσιμα στο Νούνδροο (Nundroo), το οποίο ισχυρίζεται ότι είναι η πρωτεύουσα των βομβατών της Αυστραλίας, να περνάμε από την έξοδο για το Φάουλερς Μπέι (Fowlers Bay) και το Μεξικάνο Χατ Χεντ (Mexican Hat Head), και να σταματάμε στο Πενόνγκ (Penong) για γεύμα στο πάρκο της πόλης. Το Πενόνγκ είναι η έδρα του μεγαλύτερου ανεμόμυλου της Αυστραλίας και έχει ένα υπέροχο εξωτερικό μουσείο ανεμόμυλων.

Η αποκλίση προς την διάσημη παραλία σερφ του Κάκτος Μπιτς (Cactus Beach) βρίσκεται επίσης στο Πενόνγκ (Penong). Ο Κάμερον, ο οποίος ήταν ζηλωτής σέρφερ σε νεότερη ηλικία, αποφάσισε ότι αξίζει να οδηγήσει τα 20 χιλιόμετρα αμμοδρόμου για να το δει. Η οδήγηση ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα με πολλά αμμοθύλακες και αλμυρές λίμνες, μερικές από αυτές ήταν ακόμη και ροζ, κατά τη διαδρομή.
Υπάρχει ένα ρουστίκ καμπινγκ ακριβώς κοντά στην παραλία, το οποίο είναι αγαπημένο σημείο μεταξύ των ζηλωτών σέρφερ. Το σερφ δεν ήταν καλό εκείνη την ημέρα, αλλά ήταν ακόμα ένα εξαιρετικό σημείο για να το δεις. Επιστρέφοντας στο ασφαλτόστρωτο, συνεχίσαμε προς το Σέντουνα (Ceduna) και το τέλος της περιπέτειας μας στο Νουλάρμπορ (Nullarbor), ένα άλλο στοιχείο της λίστας επιθυμιών μας ολοκληρωμένο.

Αν και η οδήγηση είναι μεγάλη, υπάρχουν πολλά ενδιαφέροντα σημεία και επίσης κάποιες κουραζολογικές πράγματα για να παρατηρήσεις κατά τη διασχίσεις. Τα αγαπημένα μας ήταν:
Είναι ένα γκολφ πεδίο 18 τρύπων που ξεκινά από το Καλγκούρλι (Kalgoorlie) και τελειώνει στο Σέντουνα (Ceduna). Οι τρύπες έχουν αρκετά ενδιαφέροντα ονόματα και πολλά από τα τίρ είναι στα σταθμάτα κατά μήκος της διαδρομής.
Σε αληθινή παράδοση του αυστραλιανού ερημικού, υπάρχουν ειδικά δέντρα κατά μήκος του δρόμου που διακοσμούνται με ένα συγκεκριμένο θέμα. Προσέξτε τα δέντρα των Τεντί Μπερ (Teddy Bear Trees), το Τσάι Καπ Τρι (Tea Cup Tree), το Μπρα Τρι (Bra Tree), το Άντερουερ Τρι (Underwear Tree) και το Κουκίνγκ Ποτ Τρι (Cooking Pot Tree). Οι ταξιδιώτες καλωσορίζονται να προσθέσουν τα δικά τους αντικείμενα στα δέντρα. Τα περισσότερα από αυτά είναι καταχωρημένα στο wikicamps.

Υπάρχουν διάφορα σημάδια προειδοποίησης για ζώα κατά μήκος της διαδρομής. Το αγαπημένο μας ήταν το σημάδι του Καμήλου, του Βομβάτ (Wombat) και του Κανγκουρού (Kangaroo).
Μερικά τμήματα του αυτοκινητοδρόμου έχουν οριστεί ως εκτάσεις έκτακτης προσγείωσης για το RFDS. Υπάρχουν σημάδια και σήμανση δρόμου για να σας ενημερώσουν για τις θέσεις τους. Δεν επιτρέπεται να σταματήσετε σε αυτές τις περιοχές.
Διασχίζοντας τις Νουλάμπορ Πλέινς (Crossing the Nullarbor Plains) είναι μια περιπέτεια για τον εαυτό της και αξίζει πραγματικά να γίνει. Είναι κάτι που θα το ξανακάνουμε, αν και ίσως την εποχή παρατήρησης κητών και χωρίς τον άνεμο την επόμενη φορά.

Θέλετε να βρείτε εύκολα χώρους κατασκήνωσης και αξιοθέατα κατά μήκος της Νουλάμπορ; Κατεβάστε την δωρεάν εφαρμογή CamperMate
Θέλετε να βρείτε εύκολα χώρους κατασκήνωσης και αξιοθέατα κατά μήκος της Νουλάμπορ; Κατεβάστε την δωρεάν εφαρμογή CamperMate
Εγκαταστήστε σήμερα και αρχίστε να σχεδιάζετε τις επόμενες διακοπές σας
