Przejazd przez Nullarbor - jak to naprawdę jest?

Nullarbor Plain, z najdłuższym odcinkiem prostej drogi w Australii, to coś, o czym się uczysz w geografii w szkole podstawowej i jest sławne w australijskiej folklorze. Jako dziecko wyobrażałem sobie to jako coś pomiędzy Wielką Pustynią Piaszczystą a Saharą, z olbrzymimi wydmami i bez cywilizacji na tysiące kilometrów. Teraz, po przekroczeniu Nullarbor sami wiemy, że moje dziecięce wyobrażenia były bardzo różne od rzeczywistości.

Z zachodnioaustralijskiej strony przekraczanie Nullarbor zaczyna się w Norseman, który znajduje się około 200 km na północ od Esperance i kończy w Ceduna w Australii Południowej. Odległość między tymi dwoma miejscami wynosi około 1200 km, z asfaltową drogą na całej trasie i serią stacji paliw. Większość z ośmiu stacji paliw oferuje zakwaterowanie, jedzenie dla kierowców ciężarówek i podstawowe artykuły spożywcze, a niektóre mają również pełne restauracje i bary. Nie jest to dokładnie podróż po bardzo odległej pustyni, ale wciąż wystarczająco daleko, aby wymagało to trochę planowania przed rozpoczęciem.

Więc jak naprawdę wygląda Nullarbor? Krajobraz jest bardziej zróżnicowany niż się spodziewałem, chociaż z wyjątkiem klifów Bight, nie jest to najpiękniejszy widok.

Pierwszy dzień podróży spędziliśmy na jeździe z Norseman do bezpłatnego obozu za Balladonią przez „Arid Desert Woodland”, który jest jednym z najstarszych i najgęstszych lasów na świecie. Wygląda to bardzo podobnie do gęstej krzewiastej ziemi z małymi drzewami i dużą ilością podszytu. Zatrzymaliśmy się na chwilę na stacji paliw Balladonia, aby zatankować i kupić gorące frytki, i bardzo nam się podobało widzieć fragment odpadów kosmicznych Skylab na dachu. „90 Mile Straight” zaczyna się około Balladoni i mimo moich planów zrobienia zdjęcia rodziny przed znakiem, nagle się pojawił i nie mogliśmy się zatrzymać. Na szczęście jest jeden na obu końcach prostej.

Przejazd przez Nullarbor – jak to naprawdę wygląda?

Drugiego dnia skończyliśmy 90 Mile Straight, z krótką sesją zdjęciową przy znaku, a następnie pierwszym zakrętem po długim czasie. Jest tu usta w Caiguna, ale ponieważ walczyliśmy z wiatrem w prędkości 50 km/h i już tak wolno jechaliśmy, nie zatrzymaliśmy się. Pominęliśmy również Cocklebiddy, pomijając formację Chapel Rock, Eyre Bird Observatory i Baxter Cliffs, ponieważ wiatr był po prostu okropny.

Krajobraz zmienił się z gęstego krzewiastego terenu na bardziej otwarte wrzosowiska, chociaż nadal przejeżdżaliśmy przez odcinki z większymi drzewami. Kiedy powolna jazda trwała dalej, krajobraz wydawał się bardzo płaski i trochę monotonny, a nasze dzieci nazwały go „Nullaboring Plain”.

Założyłem, że jeździmy po płaskiej równinie blisko poziomu morza, ale kiedy dotarliśmy do przełęczy Madura Pass, zdałem sobie sprawę, że się myliłem. Ta przełęcz, która znajduje się kilka kilometrów na wschód od stacji Madura, znajduje się na szczycie urwiska z wspaniałymi widokami na Roe Plain w kierunku Southern Ocean.

Roe Plain jest duża, płaska, z niskimi roślinami i wygląda tak, jak wyobrażam sobie afrykańską sawannę. Jest miejsce do odpoczynku na szczycie przełęczy, idealne do zdjęć. Tego wieczoru obozowaliśmy w darmowym obozowisku na Roe Plain i byliśmy zaskoczeni, że znaleźliśmy wiele muszli wokół miejsc obozowych. Wydaje się, że ta równina była kiedyś częścią dna oceanu.

Darmowe obozowisko było dostarczone przez rząd Western Australia, z mnóstwem miejsca, dużo stołów piknikowych i najlepiej z toaletami (dziura w ziemi). Byliśmy pod wrażeniem, ile miejsc do odpoczynku było dostarczonych w drodze. Nie wszystkie miały toalety, ale jeśli jesteś samowystarczalny, zdecydowanie nie brakuje miejsc do obozowania lub zatrzymania się na herbatę.

Trzeci dzień wreszcie wiatr postanowił być do nas miły i obrócił się o 180 stopni, teraz pchając nas naprzód. Równina The Roe kończy się, gdy przejeżdżasz przez Mundrabilla i jedziesz w górę przełęczy Eucla z powrotem na wybrzeże. Zatrzymaliśmy się na paliwo w Eucla, która jest ostatnim miastem po stronie WA granicy WA/SA.

Stacja paliw ma ładny hotel/motel, camping, muzeum i plac zabaw. Nasze dzieci uwielbiały plac zabaw „starego typu” z metalowym zjeżdżalnią i huśtawką oraz Leeuwin Whale, który jest dużym betonowym wielorybem sfinansowanym przez albanską radę turystyczną. Ruiny stacji telegraficznej The Eucla znajdują się również w niewielkiej odległości od stacji paliw.

Następnym przystankiem była wioska graniczna. Na granicy z WA jest ścisły kontrolny punkt kwarantanny. Oficerowie kwarantanny sprawdzą Twój samochód, lodówki i szafki po świeże owoce i warzywa oraz inne przedmioty, takie jak miód. Sprawdź odpowiednią stronę rządową w celu uzyskania informacji o ograniczeniach kwarantanny. Jedząc do SA nie jesteś sprawdzany na granicy, pierwszy punkt kwarantanny SA znajduje się w Ceduna.

Zatrzymaliśmy się na stacji paliw w wiosce granicznej i skorzystaliśmy z okazji do zrobienia zdjęcia z wielkim kangurem trzymającym vegemite. Nie każdego dnia widzi się takie!

Jedząc dalej do Australii Południowej dostaniesz pierwszą okazję do obejrzenia klifów Great Australian Bight. Są kilka oznakowanych miejsc do fotografowania – z miejscami parkingowymi – z widokiem na klify. Klify są absolutnie spektakularne i wszystko, czego się spodziewałem. Na naszym pierwszym przystanku fotograficznym nie było barier i nie mogliśmy zbliżyć się zbyt blisko do krawędzi, ponieważ wiatry były jeszcze tak silne, że myślałem, że zostanę odwieiony. Widok był niesamowity!

Nasze drugie zatrzymanie na klifie miało wygodny chodnik prowadzący do punktu, z którego można było zrobić jeszcze więcej fantastycznych zdjęć. Zważywszy na siłę wiatru i podmycie klifów, byliśmy bardzo zadowoleni z obecności ogrodzeń.

Naszym planem było rozbicie obozu na klifach na noc. Było to punktem na liście rzeczy do zrobienia i czymś, na co się cieszyliśmy. Wszyscy widzieliśmy zdjęcia ludzi, którzy to robią, i wygląda to niesamowicie, jednak z uwagi na silny wiatr i nieprzyjemną, zimną pogodę, postanowiliśmy, że to nie będzie dobry wybór. Kontynuowaliśmy naszą podróż, mając nadzieję, że znajdziemy schroniony obóz na noc, co okazało się łatwiejsze do powiedzenia niż do zrobienia.

Późnym popołudniem natknęliśmy się na odgałęzienie do centrum obserwacji wielorybów Head of Bight. Centrum jest prowadzone przez Aboriginal Lands Trust i znajduje się na klifach Bunda, z wspaniałymi widokami na Bight i, co ważniejsze, mnóstwem obserwacji wielorybów. Obszar jest miejscem rozrodu Southern Right Whales (maj – październik) i centrum nawet gwarantuje, że zobaczysz wieloryba, jeśli odwiedzisz je w sezonie szczytowym między czerwcem a sierpniem.

Podczas kontynuowania poszukiwań schronionego miejsca do obozu przejechaliśmy przez Treeless Plain, która jest obszarem bez żadnych drzew, zaczynającym się niedaleko stacji benzynowej Nullarbor, obejmującym odgałęzienie do Head of Bight i ciągnącym się przez około 20 km. W końcu znaleźliśmy kolejny punkt odpoczynku przy słupie 222 km w pobliżu Yalaty, schroniony, z mnóstwem drzew, ale dużo miejsca.

Nasz ostatni dzień przejścia przez Nullarbor zobaczył nas tankowanie w Nundroo, które twierdzi, że jest stolicą wombatów Australii, przejechanie odgałęzienia do Fowlers Bay i Mexican Hat Head, oraz zatrzymanie się w Penong na lunch w parku miejskim. Penong jest domem dla największego wiatraka w Australii i posiada wspaniały zewnętrzny muzeum wiatraków.

Przejazd przez Nullarbor – jak to naprawdę wygląda?

Odjazd do słynnej plaży surfingowej Cactus Beach również jest w Penong. Były gorliwy surfer w młodości, Cameron postanowił, że warto przejechać 20 km szutrowej drogi, aby ją zobaczyć. Jazda była bardzo interesująca z wieloma wydmami i solnymi jeziorami, niektóre z nich były nawet różowe, wzdłuż drogi.

Jest rustykalny campground tuż obok plaży, który jest ulubionym miejscem wśród gorliwych surferów. Fal nie było tego dnia, ale wciąż było to wspaniałe miejsce do zobaczenia. Wracając na asfalt, kontynuowaliśmy podróż do Ceduny i końca naszej przygody z Nullarbor, kolejny punkt z listy rzeczy do zrobienia ukończony.

Przejazd przez Nullarbor – jak to naprawdę wygląda?

Chociaż jazda jest długa, jest wiele interesujących miejsc i także dziwacznych rzeczy, na które warto zwrócić uwagę podczas przejazdu. Nasze ulubione były:

• The Nullarbor Links – najdłuższy golfowy tor na świecie.

To 18-dołkowy tor golfowy, który zaczyna się w Kalgoorlie i kończy w Cedunie. Dołki mają interesujące nazwy, a wiele tee znajduje się przy stacjach benzynowych wzdłuż drogi.

• Ozdobione drzewa

W prawdziwym stylu australijskiego outbacku są specjalne drzewa wzdłuż drogi, które są ozdobione w określonym temacie. Szukaj drzew Teddy Bear Trees, Tea Cup Tree, CD tree, Bra Tree, Underwear Tree i Cooking Pot Tree. Podróżnicy są mile widziani, aby dodać swoje własne przedmioty do drzew. Większość z nich jest wymieniona w wikicamps.

Przejazd przez Nullarbor – jak to naprawdę wygląda?

• Znaki ostrzegawcze przed zwierzętami

Wzdłuż drogi są różne znaki ostrzegawcze przed zwierzętami. Nasz ulubiony był znak z wielbłądem, Wombat and Kangaroo.

• Pasy lądowania RFDS

Części autostrady są wyznaczone jako pasy lądowania awaryjnego dla RFDS. Są znaki i oznaczenia na drodze, aby poinformować Cię, gdzie się one znajdują. Nie wolno zatrzymywać się w tych obszarach.

Przejazd przez Nullarbor Plains to przygoda sama w sobie i na pewno warto to zrobić. To coś, co byśmy zrobili ponownie, chociaż może w sezonie obserwacji wielorybów i bez wiatru następnym razem.

Chcesz łatwo znaleź miejsca biwakowe i atrakcje wzdłuż Nullarbor? Pobierz darmową aplikację CamperMate